Neeltje: Blog

Nieuwsbrief 8

Tue, 13 Dec 2005 13:55:20 GMT

Hej hej!

Het zit er bijna op, mijn avontuur in Zweden… Toch een beetje met gemengde gevoelens. Langs de ene kant verlang ik naar België om iedereen terug te zien: familie, vrienden, kotgenoten, jaargenoten,… maar ook de dingen die ik hier toch wel mis: de fratsen van mijn broer, de sfeer op kot, de kerstmarkt in Leuven, de goede zorgen van thuis,… Langs de andere kant wil ik hier niet weg. Zweden, Göteborg ben ik als mijn nieuwe thuis gaan beschouwen, ik heb hier veel nieuwe internationale vriendschappen opgebouwd op korte tijd, ik heb onvergetelijke momenten beleefd samen met hen, ik heb veel bijgeleerd en ben weer een beetje meer volwassen geworden. Jaja, ik ga het hier toch wel missen. Het zit hier trouwens in de lucht, je voelt hier een soort ‘depri-sfeer’ hangen, niet alleen omwille van de examens, maar vooral omdat iedereen het afscheid voelt naderen. Vanaf woensdag begint hier de afvallingskoers, beetje bij beetje stroomt het erasmusdorpje leeg. En over welgeteld 7 dagen is het mijn beurt om het dorp te verlaten…

Maar eerst moet ik me concentreren op mijn laatste examen BME van maandag (Business and Managerial Ethics). Wat klinkt dat razend interessant… Ik vind het allemaal wel boeiend, maar die zware materie studeren, tja, das een andere zaak.

Mijn examen – Corporate Finance – van gisteren was moeilijk, maar ik denk wel er door te zijn. Eind januari zal ik weten of het wel effectief zo is. ‘k Heb op het examen trouwens weer 2 mensen zien spieken, jaja, ze kennen er hier wat van: de vingers onder tafel en stuurse blikken naar de buur en opzichters. Eigenlijk was het overduidelijk, vreemd dat de opzichters het niet gezien hebben. Na vijf uur examen – tot 19.30 !!! – spurtte ik naar huis want ik had immense honger. Ik vind dat trouwens ongehoord, vijf uur examen, dat brengt je bioritme helemaal in de war. Zweden trekken er zich trouwens niets van aan. Les van 12.00-14.00, 6 uur examen of examen tot 22.00, tja, dat komt hier wel eens meer dan een keer voor. Dus eigenlijk ben ik nog niet te beklagen…

Deze weken is er hier veel te doen rond kerstmis: bijeenkomsten, kerstverlichting op de avenue, vieringen, feestjes,… Vandaag vieren de Zweden trouwens de heilige St. Lucia. Voor de geïnteresseerden vertel ik kort het verhaaltje rond Lucia. Er was een man die heel erg verliefd was op Lucia en met haar wou trouwen. Lucia weigerde want ze zag die man niet graag. Die man was zo woedend dat hij haar levend wou verbranden zodat niemand ooit met haar zou kunnen trouwen. Lucia smeekte tot God dat ze de vlammen zou kunnen trotseren. Haar smeekbede werd verhoord en Lucia overleefde nog 3 uur, tot ze werd doodgestoken met een mes door diezelfde man. Op St. Lucia lopen er meisjes in wit gewaad en jongens in een soort witte pyjama met kaarsen door de stad. Het verbaast me trouwens niet dat Zweden het licht zo erg aanbidden. In de wintermaanden is het hier immers vlug donker, daarom ook dat ze zo erg naar kerstmis toeleven.

ps, ik ben het de vorige keer vergeten te zeggen, maar er staan nieuwe foto's op mijn webspace i.v.m. bezoek Kenneth, bezoek Bram en mijn trip naar Kiruna. (http://spaces.msn.com/members/neeltjezweden/)

Voila, dit was het dan, mijn allerlaatste nieuwsbrief. Ik hoop dat jullie er wat van genoten hebben, ik in ieder geval wel. Jullie waren een fantastisch schrijfpubliek. Bedankt trouwens voor al jullie reacties op mijn 2-wekelijkse brieven!

Dan rest er me enkel nog om jullie te zeggen:

Vi ses mycket snart*

Jullie lieve zweedvoet

Nieuwsbrief 7

Wed, 07 Dec 2005 17:58:29 GMT

Dag allemaal!

Eerst en vooral begin ik met me te verexcuseren… Het spijt me heel erg dat ik jullie precies een maand heb moeten laten wachten op de volgende nieuwsbrief. Mijn uitvluchten? Bezoek, bezoek, veel werk, 5-daagse trip naar lapland,… Om het goed te maken, trakteer ik jullie nu op een extra lange nieuwsbrief ;-)

In nieuwsbrief 6 heb ik afscheid van jullie genomen net voor mijn Zweedse les op maandag 7 november. Van Zweeds gesproken, dat vak heb ik jammergenoeg en met veel spijt in het hart moeten stilleggen. Wegens veel veel schoolwerk, bezoek en tijdsnood ben ik niet langer Sörens voorbeeldige student. Ik vind het jammer want ik vond de lessen bijzonder leuk en interessant, een leuk tussendoortje. Maar helaas, pindakaas, het mocht niet zijn…

Ondertussen heb ik ook resultaat gekregen van mijn 2 vakken: ik heb een B en een C. Een B is hier ‘very good’ en zal ergens rond de 15/20 zijn, een C is ‘good’ en zal liggen tussen 12 en 14 op 20, vermoed ik. Ik ben dus best tevreden. Ondertussen zijn mijn 2 andere vakken (Corporate Finance en Business and Managerial Ethics) al bijna afgelopen. Van het eerste heb ik trouwens aanstaande maandag examen (van 14.30-19.30!!!). De maandag erop mag ik dan mijn kennis gaan etaleren op het examen van mijn ander vak. Het zijn interessante vakken, wel veel werk (papers, seminaries, presentatie, oefeningenzittingen, taakjes), ondertussen word ik het hier wel gewoon.

Inderdaad, de tijd vliegt hier razendsnel, nog erger dan mijn eerste periode hier. Over welgeteld 2 weekjes vertoef ik alweer tussen de Belgische frieten. Jaja, bepaalde dingen begin ik toch wel te missen. De mama en papa zijn al gewaarschuwd, mijn eerste Belgische maaltijd wordt steak provençaal met frieten, want het vlees trekt hier op niet veel, provençaal kennen ze hier niet en normale dunne frieten vind je hier ook nergens. Ook begin ik toch mijn broertje – met al zijn fratsen – te missen. Ook de familie (heel binnenkort zal ik trouwens een nieuw neefje of nichtje mogen verwelkomen), de kerstsfeer hier doet je toch verlangen naar de warme gezelligheid thuis. En natuurlijk ook de vriendjes in Leuven, het studentenleven (in tegenstelling tot hier waar meestal niks te beleven valt), het kotleven,…

Voor ik het hier langer rek dan nodig, wat heb ik de voorbije maand uitgestoken? Onze 5-daagse trip naar Kiruna georganiseerd, een vriend – en tevens ex-Göteborg-erasmusser - Kenneth een weekendje ontvangen, een nieuw thesisvoorstel geschreven (want het vorige helaas afgekeurd, duimen dus voor 16 december!), mijn schatje Bram een dikke week gesoigneerd en genoten van de 5-daagse in Lapland. Over dit laatste meer.

Kiruna ligt in het noorden van Zweden, in Lapland, momenteel is het er -13°C. Samen met Tom, een andere Belg, en 7 Fransen vertrok ik woensdag 30 november om 17.00 richting de streek van Santa Claus. Tom en ik waren zo slim geweest om een slaapcompartiment te nemen, want het was immers een 22-uren durende treinreis. De Fransen hadden gewone stoelen geboekt, en voelden zich dus wel een beetje moe bij aankomst J Gelukkig voor 3 van hen hebben wij de resterende bedden van ons compartiment aan hen afgestaan. Ik heb geslapen als een roosje. Die treinen voel je amper rijden of remmen, bijna geruisloos. Dat is wat anders dan de NMBS! Donderdagmiddag 15.14 kwamen we aan in Kiruna, checkten in in onze jeugdherberg, gingen shoppen, verkenden het stadje en maakten ons eten klaar. In Kiruna zelf is er behalve de typische huisjes, de prachtige kerk en de interessante Infomine (waarover verder meer), niks te beleven, hoewel er wel een dikke 25000 inwoners zijn. De dag erop (vrijdag) werden we opgehaald door Henrik die ons naar een plaats op 20 km buiten Kiruna bracht. Het was er vriezend koud (-26°C)! We werden dan ook direct in een dik skipak gestoken waarmee we de volgende 2 dagen wel zouden overleven. Vervolgens raceten we met sneeuwscooters door het witte idyllische landschap richting rivier. Hoewel je tenen en vingers er ter plaatse bijna afvroren, was het toch een zalige belevenis. En ja, ook ik heb de scooter eventjes mogen besturen. En ja, mijn passagiers leven nog... Daarna staken we in een raftingbootje de rivier over en bereikten onze ‘lappish hut’. Daar wachtte Arne ons al op met een warme maaltijd: pasta met rendiervlees. Heerlijk! En vooral zalig warm, het kikkerde onze bevroren lichamen direct weer op. Daarna werden we in het werk gestoken. We mochten water halen uit de rivier (om te koken, te drinken en voor de sauna), hout hakken en ‘choppen’ (voor onze hut, de sauna en barbecue) en het vuur in onze hut brandend houden (wat noodzakelijk was indien we niet wilden bevriezen tijdens onze slaap). Na het harde labeur genoten we van het avondlicht bij een verkenningstochtje in de buurt. Het was 14.00 ’s middags! Weet dat in het hoge noorden de dagen heel erg kort zijn in de winter: om 10.00 staat de zon aan de horizon en om 12.30 gaat hij al onder. Ik heb 100% genoten van onze sneeuwwandeling in het bos. Het adembenemende landschap doet je adem in je keel stokken. Je ziet dierensporen rondom je, je hoort enkel je eigen ademhaling, voetstappen en het ruisen van de rivier. Zalig… Ik voelde me echt klein. ’s Avonds verwarmden we onze gespietste kotelet in het zelf aangemaakte vuur. Mijn vlees was eerst klaar J Ik was immers zo ‘slim’ om mijn vlees dicht bij het vuur vanonder te houden, want daar is het namelijk het heetst. Vervolgens trokken we met zijn allen naar de sauna, om al onze vetlagen uit te zweten. Het was er broeiend heet, het zweet drupte letterlijk van onze kin. Als het ons te warm werd, zochten we in onze bikini afkoeling in de sneeuw. Inderdaad, ook ik heb me meerdere keren in de sneeuw laten rollen. (Diet, ik weet dat je me gek verklaart) Je kunt je niet voorstellen wat een deugd dat doet, je kikkert er helemaal van op. Het is wel niet aan te raden voor mensen met hartproblemen. Arne wist ons te vertellen dat als je na de sauna een duik in de sneeuw overleeft, je dan nog minstens 5 jaar te leven hebt J. Rond middernacht vertrok de bende van zeven naar de rivier aan de noordkant, want daar hadden we de meeste kans om het noorderlicht te zien. We hadden schrik om het te missen want het zag er nogal bewolkt uit. We waren dan ook opgewonden toen we de eerste lichtspelingen opmerkten. Het was een prachtig schouwspel. Iedereen stond stil en verbazend toe te kijken. Arne wist ons weer te vertellen dat indien je minimaal één keer in je leven het noorderlicht gezien hebt, je dan intelligente kinderen zult krijgen. Bij deze weten we dat dan ook weer J. Dankzij Pascal – die 2 keer ’s nachts is opgestaan om het vuur brandende te houden – heeft iedereen zalig geslapen. De volgende ochtend gingen we hopeloos op zoek naar rendieren, emoe’s en elanden in de buurt. Na een kale reis keerden we terug naar de hut, verorberden we weer een rendiermaaltijd, pakten onze spullen in en wachtten op de volgende groep. Henrik kwam ons halen met het rubberbootje en legde ons de principes uit van ‘hoe rijd ik met een hondenslee’. Normaalgezien gingen we met de hondjes terugkeren naar Kiruna, maar doordat een paar uur voordien een heleboel ijs/sneeuw was weggegleden, zag Henrik het niet meer veilig om de hondjes daarover te laten passeren. We deden dus eerst een toer van 10 km met de hondjes in het bos en keerden daarna met de sneeuwscooters terug naar Kiruna. Persoonlijk vond ik de hondenslee leuker dan de scooters. Het vergt immers meer concentratie, je moet continu op je hoede zijn, op tijd remmen, meesturen, proberen de bulten te ontwijken (want de hondjes vonden het precies leuk om ons daarover te laten glijden, ons achterste werd echt op de proef gesteld!). Terug in Kiruna hadden we allemaal een raar gevoel. Het was precies of we uit een droom terugkeerden, zo onvergetelijk was die 2-daagse geweest. De volgende dag was het al zondag. Henrik had ons aangeraden de trein naar Narvik, in Noorwegen, te nemen omdat je gedurende de treinrit – en ook ter plaatse - prachtige landschappen, bergen en fjorden kunt zien. Niemand kon ons vertellen wanneer de trein precies vertrok, dus stonden we daar – ruim twee uur te vroeg – om 9.00 bij het opengaan van het station. Aangezien het bewolkt en mistig was, besloten we uiteindelijk toch niet te gaan. We zijn dan maar een kijkje gaan nemen naar het Icehotel. Dat is een hotel volledig in ijs en sneeuw gebouwd. Je kunt er ook logeren, maar je betaalt je echt wel blauw, iets van 300 euro voor één nacht, de goedkoopste kamer dan nog wel. Ze waren nog volop aan het werken want het hotel ging maar open op 9 december. Gelukkig waren ze zo vriendelijk om ons binnen te laten zodat we een beetje konden rondsnuffelen. We hadden echt geluk, want de andere groepen mochten niet binnen J Wat een overtuigingskracht hé! Men gebruikt er bakstenen van ijs, houten koepels om de vorm te scheppen en men maakt zelf de sneeuw (want de sneeuw in Zweden plakt niet, eerder stuivend, een sneeuwballengevecht is dus nog niet zo simpel als eerst gedacht). We bezochten in de buurt ook nog een rustiek kerkje van de Sami-cultuur. Op maandagmorgen waren we vroeg uit de veren om onze kamers te poetsen, in te pakken en naar de Infomine te vertrekken. Dat is werelds grootste ondergrondse mijn. Aan de hand van tentoonstellingen, slideshows, filmpjes, multimedia presentaties en een gids kwamen we gedurende 2 uur heel wat te weten over de geschiedenis en werking van de mijn. Uniek is dat men er ijzer haalt uit de steen Brecciamalm via magnetisme. Meestal wordt ijzer gehaald uit Hematitmalm via breken en andere milieuvervuilende zaken. Men startte in 1910 en denkt nog winstgevend te kunnen doorgaan tot 2033. Momenteel zit men op 775 meter vanaf de top van de berg en men zal uiteindelijk tot 1045 m diep graven. Spectaculair is wel dat door het werken in de mijn er scheuren ontstaan rond de berg en men dus een deel van de stad zal moeten verplaatsen. Bepaalde huizen zijn ondertussen al letterlijk uitgegraven, getransporteerd en op een andere plaats in de stad gezet. Na de interessante rondleiding in de mijn, keerden we terug naar de stad en hadden nog net tijd genoeg om te eten en te shoppen vooraleer de trein van 14.11 te halen. Het werd een rustige reis terug. ’s Nachts werden Tom en ik wel vergezeld van 2 Zweedse venten, waarvan er ene nogal eens hard durfde te snurken. Maar we waren allebei moe genoeg, dus sliepen we door het gesnurk heen. Terug in Göteborg was het heel raar. Het was net alsof ik net was wakker geworden uit een prachtige droom, alsof ik de trip in en rond Kiruna nooit heb beleefd. Het was écht een unieke belevenis en ik ben heel erg content dat ik dit gedaan heb. Het is een absolute aanrader, zeker doen!

Hoe fantastisch de voorbije week ook is geweest, het wordt tijd dat ik terug naar de realiteit kom en mezelf op Corporate Finance stort, want het examen van maandag komt stilletjes aan dichterbij…

Voila, dit was het voor deze keer. Ik zal wellicht volgende week nog een heel korte nieuwsbrief schrijven met hoe mijn eerste examen is meegevallen.

Tot volgende week!

Liefs,

Uw journaliste vanuit het hoge noorden

PS, voor de geïnteresseerden: op dinsdag 20 december neem ik om 12.00 het vliegtuig terug naar België. Woensdag, donderdag en vrijdag vertoef ik in Leuven.

Nieuwsbrief 6

Mon, 07 Nov 2005 15:03:51 GMT

Tjena!

Dag vriendjes, dag vriendinnetjes, hier ben ik dan alweer!

De voorbij week heb ik heel veel bijgeleerd. Hoe maak ik koffie zonder filterhouder? Hoe werkt de verwarming in de badkamer? Hoe los ik een kruiswoordraadsel ‘correct’ op? Hoe zet ik potten en pannen op een strategische plaats? Maar sta me toe te beginnen bij het begin… En het begin begint bij maandag 24 oktober 2005. Zoals ik in mijn vorige nieuwsbrief al heb ‘geswateld’, had ik die dag mijn eerste examen ‘Case Studies’. Het was moeilijk, maar ik denk er wel door te zijn. Over 2 weken weet ik daarvan resultaat, net als mijn ander vak GIS, waarover verder meer. De volgende dagen heb ik me in een hels thesisvoorstel-avontuur gestort: de bib onveilig maken, het internet afschuimen, mijn concentratie- en doorzettingsvermogen trainen, mijn bureaustoel tergen, en nog veel andere tot de verbeelding sprekende dingen. “Wat zullen we werken, 7 dagen lang, wat zullen we werken, heel alleen.” In één week kreeg ik 3 deadlines voorgeschoteld, respectievelijk examen Zweeds, thesisvoorstel en project GIS. Ik wou alles zoveel mogelijk af hebben voor zaterdag 29 oktober, want dan kreeg ik hoogstaand bezoek uit België. Er kroop meer tijd dan aanvankelijk gedacht in het schrijven van mijn thesisvoorstel. Zelfs zoveel dat ik amper tijd had om mijn examen Zweeds te leren dat plaatsvond in de vooravond van vrijdag 28 oktober. Maar ik maakte er mij geen zorgen in, aangezien ik dit vak op totaal vrijwillige basis volg en er niet voor gecompenseerd wordt in de vorm van credits. Het was een piece-of-cake-examen, zo simpel was het. Na er amper voor gestudeerd te hebben (maar wel altijd deftig mijn huiswerk gemaakt!), ging ik mijn kennis etaleren door een bundeltje van 14 pagina’s in te vullen. Dit resulteerde uiteindelijk in 203,5 op 225, ca. 90%, wat ‘goed’ betekent. Ik was slechts enkele puntjes verwijderd van ‘heel goed’…. Vreemd qualificatiesysteem, maar we klagen niet, ik ben erdoor en mag straks al gaan participeren in het 2^e deel van de cursus! Na mijn examen ben ik naar huis gespurt en heb ik mijn kot op een intensieve schoonmaakbeurt getrakteerd. Alle spinnen, ratten, vleermuizen werden voorzichtig buitengeborsteld en verder deden Miss poetsvrouw Nele en Mister vreemde Stofzuiger professioneel hun werk.

Zaterdag middag wachtte ik geduldig aan de bushalte op de komst van mijn lieve oudjes. Het was een blij weerzien! Ze zijn hier een weekje op vakantie geweest, dus heb ik maar een beetje voor gastvrouw gespeeld. De eerste dagen heb ik ze echter nog een beetje hun plan moeten laten trekken, want ik zat nog te onderhandelen met mijn 2 resterende deadlines. Op maandag stuurde ik met een bang en zenuwachtig hartje mijn thesisvoorstel door en werkte ik ons project en presentatie af van het ander vak ‘Geographical Information System’. De dag erop presenteerden Joost en ik ons project ‘Facts and figures about Belgium’ en brak voor mij EINDELIJK een paar daagjes vakantie aan. Van die paar daagjes heb ik ten volle genoten, samen met mijn ouders. Na 2 extra fietsen voor hen te hebben versierd, vertrokken we op dag- en fietstocht doorheen het heuvelige Göteborg. Gewapend met kaart, picnic en fototoestel gidste ik hen naar de mooiste plekjes. Een greep uit wat we gezien/bezocht hebben: Scandinavium, Ulevi, de haven, Masthuggskyrkan, Slottsskogsparken, Skansen Kronan, mijn scholen Handels en Humanisten,… We hebben een paar mooie foto’s getrokken in en rond Masthuggskyrkan, een rustiek kerkje met prachtig houtsnijwerk, met tevens een idyllisch uitzicht over Göteborg en diens haven. Ook Slottsskogsparken kon niet aan de fotograaf ontsnappen. Wellicht herinneren jullie je het nog, maar dit park was dat grote park dat ik ca. 1,5 maand geleden nog had willen ontwijken ’s avonds waardoor ik toen onherroepelijk mijn weg was kwijtgeraakt… Slottsskogsparken bezit vele pittoreske plekjes, rustige picnicplaatsjes, grappige dieren en vreemde vogels (en nu heb ik het niet over mijn ouders). Ook Skansen Kronan vormde een adembenemend uitzicht over Göteborg. Onze fietstocht eindigde met een rondleiding in mijn 2 zeer moderne schooltjes.

Op vrijdag zijn we m.b.v. het openbaar vervoer naar Styrsö, één van de eilandjes van Göteborg, gespoord en gevaren. Ook deze keer werd het een mooie dag met vele typische eilandbezienswaardigheden. Zo waren er de typische geschilderde brievenbussen, de typische karretjes, de typische huisjes,…

De dag erop moest ik helaas weer afscheid nemen van mijn lieve ouders. Het was een heel leuke week geweest, maar uiteraard veel veel veel te kort. Mama en papa, bedankt voor het prachtig weekje en de vele gezellige momenten!!!

Deze week begint mijn tweede semester met nieuwe lessen en nieuwe vakken. Ik volg Corporate Finace, Business and Managerial Ethics en, uiteraard, Zweeds. Over dit laatste gesproken, ik zal jullie moeten laten, want over een kwartiertje begint mijn les!

Tot later met meer nieuws over mijn vakken, mijn volgende logé en mijn spannende avonturen!

Puss och kram,*

Jullie lieve Zweed

xxx

*Kus en knuffel

PS, nieuw foto’s kun je vinden op http://spaces.msn.com/members/neeltjezweden/

Nieuwsbrief 5

Mon, 24 Oct 2005 22:30:46 GMT

Hei hei!

Hier ben ik weer! Inderdaad, het is alweer 14 dagen geleden, wat vliegt de tijd toch snel! En ik heb zelfs het gevoel dat de klok in Zweden nóg sneller dan in België voorbij tikt, als dat ook maar enigszins zou kunnen…

Ik weet niet of jullie het beseffen – ik besef het maar al te goed – maar op het moment van schrijven zit ik exact 2 maanden in het land van IKEA. Voorbije zaterdag kon ik al mijn ‘half-time’ vieren. Man, man, man, miserie, miserie. Het lijkt alsof ik hier gisteren geland ben, zo vlug gaat het hier. ’t Zal nog lastig worden om hier te vertrekken – alhoewel ik jullie ook wel allemaal mis!

Voor ik te melig word, zal ik de draad van mijn verhaal weer opnemen. Na de vorige keer het hoofdstuk Stockholm te hebben behandeld, wieg ik jullie nu in slaap met het hoofdstukje Studies. Er was eens maandag 10 oktober… ‘k Moet jullie wel waarschuwen, een lang mailtje wordt het niet deze keer, aangezien er niet veel te beleven viel de voorbije 2 weken. Kort samengevat kan ik die periode beschrijven in 4 woorden: examen, thesisvoorstel, Zweeds en project, want ‘k heb het gevoel alsof ik niks anders dan dat heb gedaan. Eerst en vooral, vanmorgen mijn eerste examen (Case Studies) gehad. Moeilijk, maar ik denk wel dat het gelukt is. Nu nog de resultaten afwachten… Ik stel me wel vragen bij de examenopzichters. Het was toegelaten om efkes naar buiten te gaan en een sigaretje te gaan roken. Je mocht wel niet babbelen, of een opzichter kwam reclameren. Maar – na het eventjes te hebben afgemuist J - kon ik merken dat je perfect kon babbelen achter de hand waarmee je dat rokend ding in je mond stopt. Foei foei, het strikt gereglementeerde Zweden faalt. Het thesisvoorstel is nog altijd in zijn productieproces. De komende dagen wordt in de plaatselijke bibliotheek verder geproduceerd en geïnnoveerd om maandag een tangible product te kunnen doorsturen naar de consument. Hmm, blijkbaar teveel Case Studies gestudeerd de voorbije dagen. Vrijdag aanstaande, van 18.00 tot 21.00, heb ik Zweeds examen. Ik zit er niet mee in. Het examen zal ik wel gaan afleggen, maar of ik ervoor ga studeren, das een andere vraag! Ik HOEF zelfs dat examen niet te maken, aangezien voor mij dat vak toch totaal niet meetelt. Slagen voor dit examen is echter de vereiste om de volgende reeks Zweedse lessen te mogen volgen,dus... En dan ten slotte het project van mijn ander vak. Dat is praktisch af, alléé ja, mijn deel toch, den Joost – de andere Belg – moet zijn analyse nog afwerken en typen. Dinsdag moeten we daarvan een presentatie geven. Daarna heb ik één dagje rust want donderdag begint mijn ‘tweede semester’ hier al! Allerheiligen, Allerzielen, wapenstilstand, dat kennen ze hier niet. Geen enkele vrije dag tot Kerstmis! Dus ‘geniet’ van jullie daagjes rust, denkend aan een lief (?) meisje dat op datzelfde moment ergens in het verre Scandinavië zielig op de IKEA-schoolbankjes zit… Snif snotter snif…

Tot zover de saaie studiematerie. Nog wakker of al in slaap gevallen? Gelukkig heb ik tussenin ook nog tijd gevonden om er eventjes tussenuit te gaan (bemerk de woordspeling J). Zo heb ik banana splits (met zelfgemaakte warme chocolade) gemaakt – en natuurlijk ook verorberd – op ons etentje met de KIRUNA-mensen. (Tussen haakjes: hotel en trein zijn geboekt, activiteiten liggen bijna vast, nog een dikke maand en we vertoeven tussen de sneeuw, slees en hondjes!). Verder ben ik naar een ijshockey match geweest: Luleå tegen de thuisspelers Frölunda Indians (zoals je ook op de foto’s op mijn site http://spaces.msn.com/members/neeltjezweden/ zult vinden). Het was zeer leuk, goeie ambiance, boeiend spel, kortom een plezante avond! Voor de geïnteresseerden, de thuisploeg heeft uiteindelijk de match gewonnen met 8 tegen 2.

Zondag 16 oktober heb ik in de vooravond eventjes mijn boeken ontvlucht, de fiets gepakt en met kaart in de hand naar een meer in de buurt gefietst, nl. Stora Delsjön. En neen, ik ben deze keer niet verkeerd gereden J Het meer is gelegen in het midden van een bos, nogal bergop – en dat heb ik ook gemerkt! Het was zaaaaaaaaalig! ‘k Heb er echt met volle teugen van genoten, de rust, de idyllische omgeving, het maanlicht, het kwakend eendje. Zálig… Voor herhaling vatbaar!

Voorbije vrijdag ben ik naar de dansles geweest! We leerden typisch Zweedse dansen, vooral folk. Leuk was het wel! Een amusement tussendoortje met andere woorden. De lesgeefsters en plaatselijke radio (violist) waren voor de gelegenheid in Zweeds kostuum verkleed (cfr. foto’s).

Tussendoor ook gezellige momenten gehad met de Italianen, ’t is altijd fun met hen in de buurt! Vooral als ze mij Italiaanse zinnetjes – die ik absoluut moet kennen volgens hen J - aanleren. Eentje van hen komt zelfs halfweg december naar Leuven, een aantal vrienden opzoeken. Dus wees gewaarschuwd!

Zaterdag komen mijn oudjes op bezoek. Ik heb de eer ze een hele week te soigneren! Ik kijk er al naar uit!

“Dag vriendjes, dag vriendinnetjes.
Dat was het dan alweer.
Dag vriendjes, dag vriendinnetjes.
Tot de volgende keer maar weer!
Want het avontuur gaat verder, dus er komt nog heel veel meer.
Maar niet meer vandaag maar de volgende keer.
Wil je weten hoe dit avontuur dan verder zal gaan,
kijk naar Nele...........nu is ‘t gedaan”

(copyright: Bassie en Adriaan)

Nieuwsbrief 4

Mon, 10 Oct 2005 21:58:51 GMT

Tjena! (lees: sjie-jeenaa, betekent hetzelfde als hej!)

Amaai, de tijd vliegt hier voorbij, nog erger dan in Leuven! Ondertussen al weer anderhalf weekje verstreken, dus tijd voor een nieuwe nieuwsbrief, mijn 4^e al!

Herinner je mijn laatste brief nog? Ewel, daarin schreef ik dat er een weekendje Stockholm op mij te wachten stond! Zodus, zaterdag 1 oktober 2005, om 6.45 uur stonden we met een 70-tal erasmussers met kleine oogjes op de bus te wachten die ons – hopelijk - veilig en wel 6 uur later zou droppen in de Zweedse hoofdstad. Helaas pindakaas… Na 1,5 uur is onze vierwieler gestopt en wou het niet meer verder rijden. De buschauffeur meldde ons dat er iets mis was met de bus, maar dat hij niet wist wat. Halleluja. Dit was de 2e keer dat ik hier in Zweden de bus nam, en in beide gevallen had de bus pech. Zou het aan mij liggen? Soit, weer 1,5 uur moeten wachten in zo'n wegrestaurant tot een andere bus ons naar Stockholm bracht. Gelukkig heeft de busmaatschappij ons getrakteerd op een broodje en drankje. (pas op, het stelde echt niet veel voor, maar toch een heel mooi gebaar van hen!). Volgens planning hadden we om 12.45 moeten aankomen in de hoofdstad. Het werd uiteindelijk 15.30. Na onze bagage in het hotel te hebben afgezet, splitsten we onszelf in kleinere groepjes en belandden we – met de hulp van de supergoeie metroverbinding en onze poezelige voetjes – op het eiland Gamla Stan waar het oude gedeelte van de stad zich bevindt. Veel bezoeken was er niet meer aan, want op dat uur waren de musea al gesloten. Er waren wel veel mooie gebouwen, plaatsen en uitzichten. Ook veel gezellige kleine pittoreske straatjes met winkeltjes. Zelfs een chocolaterie met Belgische chocolade gevonden! We hadden een meisje mee in ons groepje dat al een paar keer in Stockholm geweest was, dus die heeft ons een beetje rondgeleid en ons de mooiste en meest toeristische plekjes laten zien. Verder hebben we ergens in het centrum in een gebouw met een stuk of 15 verschillende restaurantjes gegeten – best wel gezellig en goedkoop. Daarna zijn we ons gaan opfrissen in het hotel en zijn we uiteindelijk op een leuk fuifje beland. Ah, in Stockholm heb ik zelfs een café gezien met uithangbord 'Stella,
Leuven' !!!! Inderdaad, ook hier kennen ze het échte bier :-) Na een rustige nacht namen we op zondag om 10.30 de bus naar Skansen, het oudste openluchtmuseum ter wereld met dieren, typische Zweedse huisjes met bewoners, beplanting,... Heel heel heel erg mooi! Tegen 13.00 zijn we dan in het Vasamuseet beland dat we gedurende de volle 2 uur hebben bezocht. Het is een museum gebouwd rond een schip. In de 17e eeuw is het handelsschip Vasa gezonken wegens een constructiefout (te zwaar gebouwd vanboven, te weinig tegengewicht vanonder, dus gekapseisd na de 2e windvlaag). Op 24 april 1961 heeft men de gezonken Vasa terug opgevist en is men begonnen aan de reconstructiewerken. Heel veel mooie dingen hebben ze kunnen bewaren. Het hele schip staat nu in dat museum. Je kunt er rond wandelen en alle soorten dingen zien, van kleren tot touwen en kanonnen. We hebben er ook een filmpje gezien dat het hele verhaal vertelt. In dat museum kon je zelfs virtueel je eigen schip bouwen en testen of het zou zinken of niet. Dit museum vond ik het interessantste van het hele
weekend, zeker en vast een aanrader. Tegen 17.30 zaten we alweer in de bus richting Göteborg, deze keer zonder problemen. Om middernacht was ik thuis, doodmoe maar zeer tevreden.

Vergeet niet te kijken op mijn site (http://spaces.msn.com/members/neeltjezweden), want daar staan nieuwe foto’s van Stockholm op!

Vorige week was een rustige week, goed om te bekomen van het weekendje. Een beetje vanalles en nogwat gedaan: kuisen, was en plas, shoppen, paper, project, lessen, bed en breakfast geregeld voor mijn lieftallige oudjes die me een weekje komen ‘lastigvallen’ in november. Ik kijk er al naar uit! Verder ben ik ook bezig met het organiseren van onze trip naar het noorden van Zweden, Kiruna, begin december. Je herinnert je wel nog dat ik niet bij de 22 gelukkigen was voor deze door-de-studentenvereninging-georganiseerde-trip? Ewel, samen met Tom, de Belg, en 10 Franse meisjes en jongens organiseren we deze trip dan maar zelf. De trein (22 uur!) en hotel zijn al geboekt, nu nog de activiteiten (ijshotel, rit met de hondenslee, sneeuwmobiel, noorderlicht, museum,…) Het is een unieke gelegenheid die ik zeker niet kan missen, vind ik.

Verder is er nog een klachtmeeting geweest omdat onze gemeenschappelijke keukens op kot gesloten waren. Vanaf vandaag zijn deze weer opengesteld, iedereen dus weer content.

Ah, nog iets. Jullie zullen het wellicht belachelijk vinden, maar toch ben ik heel erg trots op mezelf. Vorige week heb ik mijn eerste Zweedse conversatie gehad zonder ook maar één woordje Engels! Ik stond te wachten aan de tramhalte. Komt er daar een madam vragen aan mij – in het Zweeds – hoe laat het was. Mijn eerste reflex was te zeggen ‘In English please’, maar opeens realiseerde ik mij dat ik het verstond en best wel kon antwoorden. Ik dan maar –zo trots als een gieter - gezegd “Klockan är sju över tolv.” (tis 12.07) “Tack sa mycket! (heel erg bedankt)” “Varsågod (graag gedaan)”. Tja, ok, het stelde wel niet veel voor maar toch… ik heb het toch maar gedaan hé J Bank vooruit en kus van de leerkracht ;-)

En waar hou ik mij tegenwoordig mee bezig? Tja, thesisvoorstel schrijven – inderdaad, die miserie begint ook – en stilletjes aan beginnen denken aan mijn examens! Voor wie het interesseert, mijn eerste reeks examens vallen op 24 oktober (case studies), 28 oktober (Zweeds) en 1 november (eindpresentatie GIS).

Voila, dat was het weer voor deze week!

Vele vele groetjes uit het toch wel kouder wordende noorden,

Neeltje

Nieuwsbrief 3

Thu, 29 Sep 2005 22:35:15 GMT

Helaba!

Jip, jip, jip, hier ben ik weer! Eindelijk… hoor ik enkelen onder jullie denken. Tja, sorry, ik weet dat het lang geleden is, maar de voorbije 2,5 weken waren druk met vooral schoolwerk. En om zo’n nieuwsbrief neer te schrijven heb je ook een beetje inspiratie nodig hé ;-)

Ah, voor ik het vergeet. Wie in het vervolg liever geen nieuwsbrief meer wil ontvangen, gelieve dit te laten weten, dan delete ik jullie uit de lijst, geen probleem. Moest ik daarentegen mensen vergeten zijn toe te voegen, laat maar iets weten, ik maak met plezier de lijst langer.

Ook superhard bedankt aan iedereen die iets heeft teruggeschreven op mijn vorige mail(s)! Het doet echt deugd om iets van het thuisfront te vernemen. Zo lijkt het alsof ik toch nog een beetje in België ben. Zeker blijven doen!

Hou zeker ook op tijd mijn MSN webspace in de gaten (http://spaces.msn.com/members/neeltjezweden)! Ik post daar regelmatig nieuwe foto's op.

Waar was ik ook al weer gebleven?... Ah, maandag 12 september! Het was een druk dagje vooral in het teken van school, paper, presentatie. De volgende dag om 8.00 ’s morgens (!help!) moest ik mijn eerste presentatie geven hier, weliswaar in groep. Voor het vak ‘Case Studies’ immers moeten we elk week veel Engels lezen, veel opzoeken, analyseren, paper schrijven en presenteren en/of discussie maken. De mensen die in mijn groepje zitten zijn niet echt de groepsleden waarvan je zou dromen, sommigen kunnen écht geen samenhangende tekst schrijven of kunnen gewoon geen engels zodat je hun deel altijd moet herschrijven. Je hoort het al, ik moet veel zelf doen… maar je hoort me niet klagen. Handels (zo noemt mijn universiteit) heeft wel een goeie bibliotheek: heel veel boeken, tijdschriften, rustige studiezaal (zit dikwijls vol), veel computers en een paar groepslokalen (waar je rustig groepswerkjes kunt maken, mét computer en mét schoolbord). Die laatste 2 kun je via de site van de bibliotheek reserveren, wat ik ook regelmatig doe ;-) Ik ken er al aardig mijn weg, dat moet ook wel met die werkjes. Ewel, die dinsdag moesten we presenteren en het is wel meegevallen denk ik. Later die dag konden we de goede afloop vieren door een gastspreker te gaan beluisteren, gevolgd door een receptie. De spreekbeurt zelf was best wel interessant, het ging over de opkomst van de Chinese economie. Ik wist niet dat China zo’n belangrijke rol zal spelen in de toekomst! De receptie achteraf was leuk, zeker niet minderwaardig! Gezellig keuvelen met de andere erasmussers bij een glaasje wijn en enkele hapjes…

Vrijdagavond 16 september was ik uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van Charlotte, mijn Franse overbuur die samen met nog 2 Fransen hun 21^e verjaardag wilden vieren. Helaas was het op Friedheim te doen, op een halfuurtje fietsen van mijn kot. Ik wist vooraf dat het een eindje fietsen was en dat het wel eens berg op en berg af durft te gaan. Gewapend met kaart en fles wijn (cadeautje) sprong ik op mijn fiets en begon aan mijn hels avontuur. Want een avontuur was het wel. De tocht in vogelvlucht doorkruist een mooi, groot park, maar aangezien ik als meisje het niet echt vertrouw om ’s avonds doorheen dat donker, stil park te rijden, moest ik een omweg doen. Op een bepaald moment wist ik dat ik naar rechts moest, maar ik kon niet afrijden! Ik weet niet hoe het kwam. Had ik de afslag gemist? Had ik op die andere weg moeten rijden die parallel liep? Was mijn kaart verouderd? In ieder geval heb ik nog een heel eind rechtdoor moeten rijden voor ik naar rechts kon afslaan. Ik reed daarna een eindje in de goede richting en toen ik wou checken op mijn kaart waar ik zat, merkte ik dat ik dat gedeelte van de kaart miste! Het was omstreeks 23.00, ik was verdwaald en mensen zaten op me te wachten. ‘k Ben dan maar het eerste het beste benzinestation binnengestapt en gelukkig was het meisje daar zo vriendelijk om me terug op de goede weg te zetten en me een nieuwe – lees: grotere – kaart te geven. Uiteindelijk ben ik toch nog op het feestje gearriveerd, weliswaar 20 minuten later dan gepland , maar het positieve was dat de fles wijn al gekoeld was ondertussen, want het was best wel koud buiten. Het feestje zelf was heel leuk.

De dag erna ben ik met de Italianen (Matteo, Andrea, Martina) & co (Anita, Charles, Charlotte,...) naar de discotheek Trädgården (lees: treedgorden) geweest. Het was niet echt goedkoop, maar wel de moeite! Het was een leuk, gezellig, mooi avondje dansen en plezier. Gelukkig waren we op tijd en was het niet zoals vorige week toen we om 23.30 als 21-jarige geen enkele danstent/pub meer binnenkonden! Geloof het of niet. Op straat zag je veel jongeren ‘ronddolen’, vele meisjes in van die minirokjes en topjes (brrr, hoe houden die dat toch uit?). Hier in Zweden moet je blijkbaar al gehuwd zijn en kinderen hebben vóór je een discotheek binnengeraakt…

Maandagavond had ik de andere Belgen (Tom, Vincent, Joost, Annebeth en Jakoba) uitgenodigd op mijn kot voor een gezellig keuveltje bij een glaasje wijn en enkele hapjes. Jaja, gezellig was het wel! Eens lekker Belgisch en West-Vlaams kunnen babbelen.

De volgende dagen stonden weer in het teken van paper Case Studies, Zweedse les en GIS (Geographical Information System, dat ander vak dat ik volg en waarvoor we een project moeten maken).

Zondag 25 september was een prachtige dag! De zon scheen aan de wolkenloze hemel en zorgde voor een aangename temperatuur. Om 15.30 verzamelden we aan Handels waar de bus ons meenam naar één van de meren buiten Göteborg (lees: jeuteborje), op een halfuurtje rijden. Aan het meer stonden er een paar kleine houten huisjes: chaletjes en een sauna! We trokken snel onze bikini aan en doken de hete sauna in. Toen het ons te warm werd en het zweet letterlijk van ons afdroop, verlieten we de heetoven en jumpten we het ijskoude water in (10 graden!). Eventjes afkoelen - het deed echt wel deugd! –, een hotdogje binnensmokkelen en terug de sauna in. Ik geloof dat we dat zo’n 4 keer gedaan hebben. Niet iedereen hield het zo lang vol, velen trokken hun kleren alweer aan na een klein uurtje. De laatste keer in de sauna deden we zelfs mee aan een wedstrijdje. Zoals sommigen onder jullie wellicht weten, verhoogt de temperatuur als je water in de sauna gooit. Ewel, men had er niks beters op gevonden dan elke minuut een glas water binnen te gooien. De minuten verstreken, het werd heter en heter, bezwete lichamen verlieten de oven. En toen waren we nog met zes: 2 jongens (een Duitser en een Zweedse Student Buddy) en 4 meisjes (3 Fransen en ik). Uiteindelijk gaven Charlotte, de 2 Elodies en ik ons gewonnen en verlieten op onze beurt de bakoven. Voldaan – en trots omdat we de laatste 4 meisjes waren – doken we het frisse water in, peddelden wat in het rond en sprongen weer in onze kleren. Na enkele fotoshots bracht de bus ons, moe maar tevreden, terug naar Göteborg.

Deze week was een rustig weekje, op onze paper, presentatie en discussie na voorbije dinsdag. Goed om wat uit te rusten en (mentaal) voor te bereiden op het volgend prachtig weekendje. Zaterdag en zondag gaan we immers de Zweedse hoofdstad, Stockholm, onveilig maken. Het weerbericht voorspelt helaas geen spetterend weer, desalniettemin hoop ik dat we toch veel zullen kunnen bezoeken.

Ah, Liesbeth, je gelooft nooit wat onze opdracht is voor onze volgende paper van Case Studies! We moeten de Zweedse en Duitse cultuur analyseren van uwen favoriete winkel: IKEA!!! Jaja, straks ga ik mijn mening ten opzichte van deze Zweedse trots moeten herzien. Ik ga nog moeten oppassen of ik snuit mijn neus in IKEA-zakdoeken volgend jaar :-D

Hej då!

Neeltje xxx

Nieuwsbrief 2

Tue, 20 Sep 2005 16:09:50 GMT

Hej!

Jag heter Nele och är från Belgien. Jag talar hollandska, franska, engelska och lite svenska, tyska. Jag bor på Helmutsrogatan 15. Jag är 21 år.

Zoals je kunt merken heb ik al mijn eerste 2 Zweedse lessen achter de rug. Leuk is het wel, ‘k voel me precies als in het 1^e leerjaar waar je moet leren lezen en schrijven :-D

De vorige keer ben ik gestopt bij het pretpark op zaterdag 27 augustus. Laat me vandaar beginnen… Op zondag hebben we met de Buddy group de tram en boot genomen naar een van de eilandjes van Göteborg. Het weer was niet super, maar het was wel leuk. Op het eiland hebben we zelfs een Zweeds spel, Kubb, gespeeld. Das iets met houten staafjes en een koning in het midden. Je moet proberen de staafjes van de tegenstander omver te kegelen. Als je de koning raakt, ben je verloren. Best wel amusant.

De maandag mochten we al naar school, Handelshögskolan, School of Business Economics and Law, wat papperassen regelen: studentenkaart, foto, inschrijving vakken, paswoord mailbox, rondleiding, bibliotheekkaart…

Dinsdag 30 augustus was al mijn eerste schooldag. Om 10.00 zat ik in de aula voor het vak Case Studies. De professor kwam te laat, alléé, dat was mijn perceptie. 15 minuten later bleek dat Zweden houden van het academisch kwartiertje. Dus als op papier staat dat de les plaatsvindt van 10.00-13.00, dan begint de les eigenlijk pas om 10.15. Heel leuk dus :-D Al vlug bleek dat het een vak was met veel werk: elke week een case analyseren en in groepje daarover een paper schrijven, gevolgd door een presentatie. De professor heeft ervoor gezorgd dat we in groepjes kwamen te zitten van 5 verschillende nationaliteiten. Ikzelf zit bij 3 meisjes, een Bulgaarse, Franse en Spaanse en een jongen, een Zweed. Boeiend! Iedereen heeft zijn eigen voorkennis, eigen manier van werken, is het al dan niet gewoon papers te schrijven en presentaties te geven. Echt wel boeiend.

Woensdagavond kookten Nicolas en Adeline van onze Buddy group een lekkere Franse specialiteit voor ons. Daarna vertrokken we met zijn allen naar Valand, de plaatselijke discotheek. Je hebt er 2 danszalen met tussenin de bar en zetels waar je wat rustiger met elkaar kunt praten, een goed concept. Zweden zijn het gewoon vroeg te beginnen fuiven en vroeg te gaan slapen. Vanaf middernacht wordt de drank zelfs duurder. Op het moment dat de fun in België pas begint, begint hier in Zweden de zaal leeg te lopen. Tegen 3 uur is alles afgesloten en kun je nergens nog dansen of verder fuiven! Behalve kebabzaken, vele vele vele taxi’s op straat en enkele verdwaasde erasmusstudenten hopeloos op zoek naar een tent dat nog open is, valt er echt niks meer te zien op dat uur.

De volgende dag, 1 september, had ik introductieles van mijn ander vak, GIS, oftewel, Geographical Information System. We leren werken met de software Arcview om (atlas)kaarten te maken met heel wat info op. Zo kun je o.a. situeren waar het segment van je doelgroep woont dat het meest je product gaat kopen (toepassing marketing). We krijgen eerst heel wat theorielessen op de computer en moeten dan daarna een project naar keuze maken.

Vrijdag 17.30 “afterwork”. Je kunt dan in alle bars gratis eten krijgen en drank aan de helft van de prijs. Wij daar natuurlijk naartoe :-D

In het weekend heb ik het wat rustiger aangedaan; de was (nee, niks gekrompen ;-), mijn kot gekuist met vreemde stofzuiger, een toer gedaan op de fiets doorheen Göteborg. Het was prachtig weer en zalig om fietsen, hoewel het altijd op en neer was :-s Goed voor de conditie, dat wel… ’s Avonds was ik dan ook wel moe… Er valt hier echt wel veel te zien. Ze hebben hier adembenemende uitzichten, mooie gezellige plekjes in de natuur, een prachtig park met dieren,… Ik heb bijlange nog niet alles gezien!

Deze week heb ik mijn eerste Zweedse lessen gehad, begonnen de echte lessen van mijn 2 vakken en heb ik vooral aan onze paper gewerkt.

Ondertussen helaas ook al wat ‘miserie’ gekend. Zoals je weet heb ik wat problemen gehad met mijn laptop. Das nu in orde; door de goede zorgen van thuis en vrienden is een vervanglaptop veilig in Zweden geraakt. Gelukkig, ik wist niet dat ik zo afhankelijk was van computers. Je voelt je echt van de wereld afgesneden, vooral als je ver weg van huis bent; geen e-mail, geen internet, geen muziek, geen webcam, geen skype, niks.

Ook heb ik wat problemen gehad met mijn vakken. Een vak dat ik normaal in Leuven volg in het 1^e semester kon ik hier in Zweden plots niet meer vervangen omdat dat vak afgeschaft is… Na wat heen en weer gependel/gemail tussen de Leuvense en Göteborgse universiteit, is alles uiteindelijk toch nog in orde gekomen. Dat vak moet ik helaas in januari in België komen afleggen, maar ik mag wel al 2 keuzevakken van het 2^e semester nu al vervangen. Dus, de compensatie is er wel.

Vandaag, zondag 11 september, is het hier stralend weer. Ik denk dat we eens naar het meer (één van de zovele) zullen gaan. ‘t Is te mooi weer om binnen te blijven!

Ondertussen maken we hier veel plezier, zitten we gezellig op elkaars kamer, babbelen, eten soms eens samen. Het schijnt dat er hier soms waterballonnen worden gekatapulteerd naar ‘toevallige’ voorbijgangers… Natuurlijk weet ik van niets :-D

Vele groetjes uit het land van Ikea,

Jullie Zweedvoet

xxx

Nieuwsbrief 1

Tue, 20 Sep 2005 16:08:48 GMT

Dag allen,

Mijn eerste stapjes in Zweden zijn al gezet! Woensdagmiddag, om 16.05 precies, ben ik geland, na een rustige vlucht, op het vliegveld van Göteborg. We werden al opgewacht door een Student Buddy (dat zijn de mensen die de eerste ontmoetingsactiviteiten verzorgen). Ze pikten ons op met de bus en voerden ons eerst naar Olofshöjd waar we onze huurcontracten tekenden, de sleutels kregen en internet konden regelen. Daarna werden we naar onze respectievelijke kamers gevoerd. Toen ik binnenkwam op mijn kot op Helmutsrogatan, kon ik mijn ogen niet geloven! Het is echt een luxe kot: fornuis, oven, frigo, zetel, grote bureau, aparte badkamer met douche en toilet én zelfs een tv! Verder op de gang is er nog een gemeenschappelijke keuken en ook een 'waskot' waar we naar hartelust kunnen wassen :-) Die avond heb ik me op mijn gemak geïnstalleerd en wat kennisgemaakt met de andere erasmussers van mijn gang. We zijn met 4 studenten uit Leuven naar hier verhuisd voor een half jaartje studeren: Vincent en ik zitten op kot in hetzelfde gebouw, Joost en Tom op nog 2 andere.

Donderdag 25 augustus werden we verwacht in het hoofdgebouw van de universiteit op Vasaparken. Daar kregen we allemaal speechen en filmpjes voorgeschoteld. Daarna was er infomarkt waar we brochuurkes en stadsplannetjes konden sprokkelen. 's Middags zijn we met ons viertjes op verkenning geweest. Eerst hebben we ons een fiets
aangeschaft (heel handig!) en zijn we naar het toeristenbureau gereden. Daar hebben ze ons heel goed geholpen: de goedkoopste manier van bellen/sms'en, de goedkoopste warenhuizen, de bus-en tramregeling,... Een Zweeds simkaart gaan halen was onze volgende activiteit. 's Avonds werden we uitgenodigd op een sjieke receptie met
eten en drank, opgeluisterd door de speech van de burgemeester. Het was er heel fijn, interessant om de eerste contacten te leggen met de andere buitenlanders. Daarna zijn we nog eventjes naar Café Olof geweest. Eigenlijk kun je dit het beste vergelijken met onze Leuvense studentencafés; prijsvriendelijk. Want ja, hier in Zweden is het best
wel duur...

Op vrijdag stond er een geleide stadexcursie op het programma. Een bus voerde ons rond doorheen Göteborg. We zagen het pretpark, het stadion (waar maandag een mooie voetbalmatch (derby) wordt gespeeld), de gymnasiums, de sjieke buurt, de haven, de brug, de typische huisjes... We zijn ook eventjes gestopt bij een kerk op een heuvel met een prachtig uitzicht over de stad. Helaas kon de bus niet meer starten,
waarschijnlijk lege batterij. Gelukkig was er nog een groep achter ons. Na veel getelefoneer-gedoe, heen en weer geloop en gefoefel met startkabels, konden we eindelijk weer onze reis verderzetten. Deze prachtige trip werd afgesloten met een gezellige picnic. Daarna was er eventjes tijd over, net genoeg om te gaan shoppen naar Willys, de plaatselijke Colruyt vlak voor mijn deur. 's Avonds werden we wederom
verwend met een heerlijk avondmaal. Het was de eerste keer dat we in groepjes van 20, de Student Buddy Groups, samenzaten. We quizden, zongen, taterden, lachten,... 't Was echt leuk om elkaar beter te leren kennen. Wat me wel opviel, is dat er veel Fransen, Spanjaarden en Duitsers zijn onder de erasmussers.

Vandaag, zaterdag, werden we getrakteerd op een brunch met daarna een bezoek aan het plaatselijke Walibi, Liseberg Amusement Park genaamd. Straks ga ik mijn eerste Zweedse maaltijd bereiden, dat belooft... :-)
Vanavond doen we nog een activiteit met onze Student Buddies. Zij proberen het ons de eerste weken zo gemakkelijk mogelijk te maken, ze helpen ons, geven ons raad, antwoorden geduldig op onze massa's vragen, organiseren activiteiten om de dode momenten op te vullen en om elkaar beter te leren kennen.

Ah, voor wie het interesseert, mijn kotadres en gsmnummer:
Nele De Gersem
Helmutsrogatan 15-217
412 64 Göteborg
Sweden
0046 70 421 00 47

Jullie mogen van mij af en toe een mailtje verwachten met mijn Zweeds doen en laten. Ik weet dat het voor het thuisfront leuk is om te weten wat ik hier allemaal uitspook :-) Ik kan jullie wel niet garanderen dat het elke week of elke 2 weken zal zijn...

Vi ses! (= tot ziens)

Nele